سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

113

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

له : بارك اللَّه لك في هذا الولد فيؤمن ، أو يقول : إن شاء اللَّه ، بخلاف ) قوله في الجواب ( بارك اللَّه فيك و شبهه ) كأحسن اللَّه إليك و رزقك اللَّه مثله فإنه لا يقتضي الإقرار ، لاحتماله غيره احتمالا ظاهرا . [ شرط پذيرفتن نفى ولد ] شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : اينكه گفتيم صاحب فراش مىتواند مولود در فراش را به واسطه لعان از خود نفى كند در صورتى است كه قبلا بطور صريح يا بنحو فحوى اعتراف به اينكه مولود از آن او است نكرده باشد . و مثال اعتراف نظير اينكه بوى بگويند : بارك اللّه فى هذا الولد ( خداوند در اين مولود به تو بركت بدهد ) و او در جواب بگويد : آمين . يا بگويد : انشاء اللّه . بخلاف اينكه در جواب بگويد : بارك اللّه فيك يا الفاظى شبيه به آن شارح ( ره ) در ذيل [ الاعتراف منه به صريحا او فحوى ] مىفرماين : مثال اوّلى ( اعتراف صريح ) ظاهر و روشنست و مثال دوّمى ( اعتراف فحوى ) مثل اينكه وقتى بشارت‌دهنده بوى بشارت داد كه خداوند به تو فرزندى عنايت فرموده او در جواب لفظى گفت كه دلالت بر رضايت و خشنودى و اعتراف به فرزند داشت مثل اينكه در جواب مبشّر كه گفته : بارك اللّه فى هذا الولد بگويد : آمين ، يا بجاى آن بگويد : انشاء اللّه . و در دنبال [ و شبهه ] مىفرماين : مانند اينكه بگويد : احسن اللّه اليك و رزقك اللّه مثله ( خداوند به تو احسان نموده و مانند آن را نصيبت كند ) چه آنكه اين عبارات مقتضى اقرار نبوده بلكه به طور وضوح و روشن احتمال غير اعتراف و اقرار در آن داده مىشود . قوله : انّما يجوز له نفيه باللّعان : ضمير در [ له ] به صاحب